روزهایی که در قلب ام قاب شده اند
با قدم های چارگوش
و ماه که بی قرار می شود
پشت پنجره ام بایستد
چشمم در کمین یک رویای آبی
آب نمی خورد
نام ات روی عجیب جان گرفته باشد
رازهایی از خواب های بی در و پیکر
پرت
پاهایی که روی بالش ام از پا افتاده باشند
دود سیگار چندش کلمه است
چندش قامت
که ولنگاری عقربه ها را روی صورت ام ترسیم کرده باشد
چه هراسی
اگر عقل گام بلندش را بردارد
و راوی زل بزند
به قرار قلب
به صدای قدم هایی که راه می روند از روی من
رأس کدام مربع بود که سه گوش روی قدرم نخ نما شدی
