بیرون از واژه ها پرتاب شده ای تمام سین ها را
و می بخشی به هر چه حروف دیگر است...
من سین پهن شده در بی نهایت الفباء هستم
تنها پشتکاری کم دارم که سین را آشتی دهد بی دندانه هایش
من سینم را به هزاران واژه باخته ام
که تو فوت کردی دندانه هایش را
با سینم از دانشگاه های دنیا فارغ التحصیل می شوم
خورده ام یک چایی با یک حبه شعر
یک سینِ جا مانده ام جا مانده ام مانده ام جا ام
دندانه هایم در تمام الفباء گیر کرده است گیر
من از واژه های سیاه دنیا سین خودم را انتخاب کرده بودم
و از درشت ترین حروف « ه » آخر را
حیف نگاهت که روی هم آمد حیف تمام الفباء حیف هی
حیف به سین که جا مانده بود جایی
مانده بود جا ده بود ده بود ج
سین گم شده است بی دندانه هایش
دندانه هایش که دیگر گیر کرده است به تمام الفبای بی سین
تو هم سُرخوردی در سطر اول سین
ساده کن تمام الفباء را به سین
من ساکت مانده ام به سین هایی گسترده که
دندانه هایش می ریزند می ریزند می ریزند
ریزند ریزند
ریز ریز هی...
